馃嚝馃嚪 C贸rka gen. de Gaulle鈥檃 mia艂a zesp贸艂 Downa, ojciec wiele jej zawdzi臋cza艂 馃懅 馃懆

W listopadzie tego roku przypad艂a 130. rocznica urodzin i 50. rocznica 艣mierci genera艂a Charlesa de Gaulle鈥檃. Francja szykowa艂a si臋, aby hucznie obchodzi膰 Rok de Gaulle鈥檃, jednak pandemia pokrzy偶owa艂a te plany. W uroczysto艣ci po艣wi臋conej pami臋ci przyw贸dcy Wolnych Francuz贸w wzi臋艂o udzia艂 zaledwie 30 os贸b, a tradycyjna Msza 艣wi臋ta w jego intencji zosta艂a odwo艂ana.

Wspominaj膮c francuskiego m臋偶a stanu warto przywo艂a膰 pewne fakty z jego 偶ycia, kt贸re w Polsce pozostaj膮 niemal nieznane.

Duma i uprzedzenie

W 1928 roku, gdy de Gaulle mia艂 38 lat, urodzi艂a si臋 jego c贸rka Anna. Dziewczynka przysz艂a na 艣wiat z zespo艂em Downa. W tamtych czasach tego typu niepe艂nosprawno艣膰 by艂a powodem uprzedze艅 spo艂ecznych. Dzieci z tak膮 dolegliwo艣ci膮 by艂y wy艣miewane i nazywane 鈥瀖ongoloidami鈥, a ich rodzice musieli znosi膰 r贸偶ne uszczypliwo艣ci ze strony otoczenia. Dlatego niemowl臋ta z zespo艂em Downa cz臋sto pozostawiane by艂y po porodzie w szpitalach, a nast臋pnie trafia艂y do sieroci艅c贸w, gdzie dorasta艂y z dala od spo艂ecze艅stwa, aby nie razi膰 innych swoim widokiem.

Dla genera艂a de Gaulle鈥檃 c贸reczka z zespo艂em Downa nie sta艂a si臋 jednak powodem do wstydu, lecz do dumy. Zamiast ukrywa膰 j膮 przed 艣wiatem, stara艂 si臋 j膮 wsz臋dzie ze sob膮 zabiera膰. By艂a jego ukochanym dzieckiem. Uczy艂 j膮 r贸偶nych zabaw i rysunk贸w. Wsp贸lnie z ni膮 si臋 modli艂. W wieku pi臋ciu lat dziewczynka potrafi艂a wym贸wi膰 tylko jedno s艂owo. Nie by艂o to s艂owo 鈥瀖ama鈥. By艂o to s艂owo 鈥瀟ata鈥.

殴r贸d艂o si艂y i inspiracji

W 1940 roku po kl臋sce Francji, gdy prze偶ywa艂 najtrudniejsze chwile w 偶yciu, de Gaulle zwierzy艂 si臋 kapelanowi wojskowemu:

Jej urodziny by艂y ci臋偶kim do艣wiadczeniem dla mnie i dla mojej 偶ony. Ale niech mi ksi膮dz wierzy, Anna jest tak偶e nasz膮 rado艣ci膮 i nasz膮 si艂膮鈥 Jest 艂ask膮 Boga w moim 偶yciu. Pomaga mi trwa膰 w ludzkich ograniczeniach i s艂abo艣ciach. Strze偶e mnie przed niebezpiecze艅stwem niepos艂usze艅stwa najwy偶szej woli Bo偶ej鈥 Pomaga mi uwierzy膰 w sens i cel naszego 偶ycia, w 贸w dom Ojca, gdzie moja c贸rka Anna odnajdzie wreszcie ca艂膮 swoj膮 wielko艣膰 i ca艂e swoje szcz臋艣cie.

Uwa偶a艂, 偶e zawdzi臋cza艂 jej wi臋cej ni偶 ona jemu. Ju偶 po wojnie powiedzia艂 swojemu biografowi Jeanowi Lacouture: Bez Anny by膰 mo偶e nigdy nie zrobi艂bym tego, co zrobi艂em. To ona da艂a mi serce i inspiracj臋.

Kto komu uratowa艂 偶ycie?

W 1945 roku Charles de Gaulle wsp贸lnie z 偶on膮 Yvonne za艂o偶yli o艣rodek dla niepe艂nosprawnych dziewcz膮t znajduj膮cych si臋 bez 艣rodk贸w do 偶ycia. Taki by艂 pocz膮tek istniej膮cej do dzi艣 Fundacji im. Anny de Gaulle, kt贸ra wspomaga dzieci dotkni臋te niepe艂nosprawno艣ci膮.

Anna de Gaulle zmar艂a w 1948 roku na zapalenie p艂uc w ramionach swojego ojca. W swym testamencie genera艂 napisa艂, 偶e chce by膰 pochowany obok ukochanej c贸rki. Jego wola zosta艂a spe艂niona.

W 1962 roku Charles de Gaulle jako prezydent Francji prze偶y艂 zamach, podczas kt贸rego komandosi wystrzelili w stron臋 jego samochodu 187 kul. Jeden z pocisk贸w utkwi艂 w ramce ze zdj臋ciem Anny, kt贸re znajdowa艂o si臋 w teczce na tylnej p贸艂ce samochodu. Genera艂 powtarza艂 p贸藕niej, 偶e to c贸rka uratowa艂a mu 偶ycie.

殴r贸d艂o: W Polityce, wg artyku艂u Grzegorza G贸rnego 鈥 5 grudnia 2020 r. C贸rka gen. de Gaulle鈥檃 mia艂a zesp贸艂 Downa, ojciec wiele jej zawdzi臋cza艂

Dodaj komentarz

Tw贸j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s膮 oznaczone *